Zabawki Montessori: na czym polega metoda i jak wybrać zabawkę

Na tym, że dziecko uczy się przez samodzielne działanie w przygotowanym otoczeniu, we własnym tempie. Dorosły obserwuje i pokazuje, ale nie wyręcza. Zabawki i pomoce są proste, mają jeden cel i pozwalają dziecku samemu zauważyć i poprawić błąd. Metodę opracowała Maria Montessori na początku XX wieku.

Po prostocie: jeden cel, naturalny materiał (najczęściej drewno), bez świateł, dźwięków i baterii, które robią zabawę za dziecko. Dobrze, gdy przypomina prawdziwą czynność (krojenie, ważenie, sprzątanie) i gdy błąd widać od razu. Napis „Montessori” na pudełku nie jest certyfikatem, więc liczy się sama zabawka.

Od urodzenia. Dla niemowlęcia to kontrastowe obrazki i proste przedmioty do chwytania, dla 1–3 latka sortery, nawlekanki i zabawki naśladujące prace domowe, dla przedszkolaka liczenie, ważenie i logiczne łamigłówki. Zawsze sprawdź wiek na opakowaniu, bo drobne elementy są częste.

Nie musi, ale często jest, bo drewno ma wagę, fakturę i temperaturę, które dziecko czuje w dłoni. Dobrze sprawdzają się też silikon, tkanina czy metal. Ważniejsze od materiału jest to, żeby zabawka była prosta i dawała dziecku coś do zrobienia, a nie tylko do oglądania.

Mniej, niż się wydaje. W metodzie Montessori na półce stoi kilka rzeczy naraz, a resztę się wymienia co jakiś czas. Jedna dobrze dobrana zabawka do wieku daje więcej niż pudło pełne zabawek, z których żadna nie przyciąga uwagi.